کتاب اسلامی
کتاب اسلامی
 
ارائه مبانی اصیل و حقیقی اسلام
جلسه دویست و بیستم شرح حدیث عنوان بصری

حضرت ایت الـله حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی : سخنران
21 ذیحجة الحرام 1435 :تاریخ
شرح فقره وَ أَمَّا اللَوَاتِي‌ فِي‌ الْحِلْمِ: فَمَنْ قَالَ لَكَ: إنْ قُلْتَ وَاحِدَةً سَمِعْتَ عَشْرًا فَقُلْ: إنْ قُلْتَ عَشْرًا لَمْ تَسْمَعْ وَاحِدَةً!

دانلود صوتی



برچسب‌ها: دانلود شرح حدیث عنوان, حدیث عنوان, کتاب اسلامی, آیة الله طهرانی, دانلود سخنرانی طهرانی
نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و نهم مهر 1393 توسط عبدالله
براى پيامبر خدا صلی الله علیه و آله دو شتر بزرگ آوردند. حضرت به اصحاب فرمود: آيا در ميان شما كسى هست دو ركعت نماز بخواند كه در آن هيچ گونه فكر دنيا به خود راه ندهد، تا يكى از اين دو شتر را به او بدهم اين فرمايش را چند بار تكرار فرمود، كسى از اصحاب پاسخ نداد، اميرالمؤمنين علیه السلام به پاخواست و عرض كرد: يا رسول الله !من مى توانم آن دو ركعت نماز را بخوانم .

پيامبر صلی الله علیه و آله فرمود: بسيار خوب به جاى آور!

اميرالمؤمنين علیه السلام مشغول نماز شد، هنگامى كه سلام نماز را داد جبرئيل نازل شد، عرض كرد: خداوند مى فرمايد يكى از شترها را به على بده !

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: شرط من اين بود كه هنگام نماز انديشه اى از امور دنيا را به خود راه ندهد.

جبرئيل گفت، خداوند مى فرمايد: هدف على اين بود كه كدام شتر چاقتر است او را بگيرد، بكشد و به فقرا بدهد، انديشه اش براى خدا بود، نه براى خودش بود و نه براى دنيا.

آنگاه پيامبر صلی الله علیه و آله به خاطر تشكر از على علیه السلام هر دو شتر را به او داد.

خداوند نيز در ضمن آيه اى از آن حضرت قدردانى نموده ، فرمود:

«ان فى ذلك لذكرى لمن كان له قلب او القى السمع وهو شهيد»

سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر كس دو ركعت نماز بخواند و در آن انديشه اى ازامور دنيا به خود راه ندهد، خداوند از او خشنود شده و گناهانش را مى آمرزد.


بحار الانوار ج 36، ص 191



برچسب‌ها: نماز خالصانه, امیرالمومنین, امور دنیا, آمرزش گناهان
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه بیست و چهارم مهر 1393 توسط عبدالله

بسم الله الرحمن الرحیم

سخنرانی عید غدیر خم سال1435

که توسط حضرت آیت الله سید محمد محسن حسینی طهرانی در عید سعید غدیر خم

عید الله الأکبر ایراد گردیده است را برای طالبان معارف اهل بیت علیهم السلام  قرار میدهم.

18 ذیحجة الحرام 1435

 

 



برچسب‌ها: عید غدیر, سخنرانی آیت الله طهرانی, علامه طهرانی, غدیر خم, سخنرانی عید غدیر
نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و دوم مهر 1393 توسط عبدالله
كلام مرحوم علاّمه  طهرانی ناظر بر معرفت حقيقت امام است نه تشرّف بحضور بدن عنصري
مرحوم والد رضوان الله عليه در جلد پنجم كتاب «امام شناسي» مطالبي را بس نفيس در اين موضوع آورده‌اند كه ما در اينجا ذكر مي‌كنيم:
وجود مقدّس حضرت بقيّة الله عجّل الله تعالي فرجه آينۀ تمام نماي حقّ است؛ بايد در آن آينه حقّ را ديد نه خود را، چون خودي ندارد، و نمي‌توان بدون آينه حقّ را ديد، چون بدون آينه حقّ قابل ديدن نيست. و بنابراين حتماً بايد حقّ را از راه و از طريق و از آينه و آيه آن وليّ اعظم جست و بسوي او در تكاپو بود.

در دعاها و مناجات‌ها مخاطب خداست، از راه آن حضرت و از سبيل و صراط آن حضرت، و لهذا اگر به خود آن حضرت هم عرض حاجت كنيم و او را مخاطب قرار دهيم، بايد متوجّه باشيم كه عنوان استقلال به خود نگيرد و جامۀ استقلال به خود نپوشد؛ بلكه عنوان وساطت و مرآتيّت و آيتيّت پيوسته در ذهن و در مدّ نظر باشد. و در حقيقت باز هم خداوند را مخاطب قرار داده‌ايم؛ چون آينه و مرآت بما هو مرآة قابل نظر استقلالي نيست بلكه نظر تبعي است، و نظر استقلالي به همان صورت منعكس در آن بازگشت مي‌كند.
اين مسأله از مهمترين مسائل باب عرفان و توحيد است كه كثرات اين عالم تنافي با وحدت ذات حقّ ندارند، زيرا وحدت اصلي، و كثرات تبعي و ظلّي و مرآتي است. و مسأله ولايت به خوبي روشن مي‌شود كه حقيقت ولايت همان حقيقت توحيد است، و قدرت و عظمت و علم و احاطۀ امام عين قدرت و عظمت و علم و احاطۀ حقّ است تبارك و تعالي، دوئيّتي در بين نيست و اثنينيّتي وجود ندارد. بلكه خواستن از خدا بدون عنوان وساطت و مرآتيّت امام معني ندارد؛ و خواستن از امام مستقلاًّ بدون عنوان وساطت و مرآتيّت براي ذات اقدس حقّ نيز معني ندارد.
و در حقيقت خواستن از امام و خواستن از خدا يك چيز است، نه تنها يك چيز در لفظ و عبارت و از لحاظ ادبيّت و بيان، بلكه از لحاظ حقيقت و متن واقع، چون غير از خدا چيزي نيست.
(تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرام‏). (آيه 78 از سوره 55: الرّحمن)
اين دو طائفه (وهّابيّه و شيخيّه) هر دو به خطا رفته‌اند، زيرا اگر از ممكنات چه مادّي و چه مجرّد عنوان مرآتيّت را برداريم، و چه به آنها عنوان استقلال بدهيم هر دو غلط است. و صحيح آن است كه نه اين است و نه آن، بلكه موجودات داراي اثر حقّ هستند و صاحب صفات حقّ هستند و مظاهر و مجالي ذات و اسماء حسني و صفات علياي او مي‌باشند.
مذهب وهّابيّه به جبر و مذهب شيخيّه به تفويض گرايش دارد و هر دو غلط است، بل أمرٌ بينَ الأمرَين و منزِلةٌ بينَ المنزلتَين ؛ و آن طلوع نور ذات اقدس حقّ است در كثرات مادّيه و مجرّده.
مذهب وهّابيّه انكار قدرت و علم حقّ را در موجودات مي‌كند، و مذهب شيخيّه انكار قدرت و علم حقّ را در ذات خود حقّ؛ پس هر كدام از اين دو مذهب به تعطيل گرويده‌اند و اين هر دو غلط است.
وجود حضرت حجّة بن الحسن ارواحنا فداه ظهور اتمّ حقّ‌ و مجلاي اكمل ذات حضرت ذوالجلال است؛ مقصد خداست و آن حضرت رهبر و رهنماست. و ما اگر در توسّلاتمان به آن حضرت مستقلاًّ نظر كنيم و لقاء و ديدار او را مستقلاًّ بخواهيم، نه به فيض او نائل مي‌شويم و نه به لقاء خدا و زيارت حضرت محبوب.
امّا به فيض او نمي‌رسيم چون وجودش استقلالي نيست، و ما به دنبال وجود استقلالي رفته‌ايم، و امّا به لقاء خدا نمي‌رسيم چون به دنبال خدا نرفته‌ايم و در آن حضرت خدا را نديده‌ايم.
و لهذا اكثر افرادي كه در عشق حضرت وليّ عصر مي‌سوزند، و اگر هم موفّق به زيارت شوند باز هم از مقاصد دنيّه و جزئيّه و حوائج مادّيه و معنويّه تجاوز نمي‌كنند. روي اين اصل است كه آن حضرت را مرآت و آيه حقّ نپنداشته‌اند، وگرنه به مجرّد ديدن بايد خدا را ببينند و از وصال آن حضرت به وصال حقّ نائل آيند، نه آنكه باز خود آن حضرت حجابي بين آنان و بين حقّ شود و از او تقاضاي حاجات دنيويّه و آمرزش گناهان و اصلاح امور را تمنّي نمايند. چه بسياري از افراد كه به محضرش مشرّف شده‌اند و آن حضرت را هم شناخته‌اند، ولي از عرض اين گونه حاجات احتراز نكرده و همين چيزها را خواسته‌اند. پس در حقيقت نشناخته‌اند زيرا معرفت به او معرفت به خداست؛ مَن عَرفَكُم فقدْ عرَف اللَهَ.
هر كس بخواهد خدمت او برسد بايد تزكيه نفس كند و به تطهير سرّ و اندرون خود اشتغال ورزد؛ و در اين صورت به لقاي خدا مي‌رسد كه لازمه‌اش لقاء آن حضرت است. و به لقاي آن حضرت مي‌رسد كه بالملازمه لقاي خدا را يافته است، گرچه در عالم طبيعت و خارج مشرّف به شرف حضور بدن عنصري آن حضرت نشده باشد. پس عمدۀ كار، معرفت به حقيقت آن حضرت است نه تشرّف به حضور بدن مادّي و طبيعي. از تشرّف به حضور مادّي و طبيعي فقط به همين مقدار بهره مي‌گيرد، ولي از تشرّف به حضور حقيقت و ولايت آن حضرت سِرّش پاك مي‌شود و به لقاء حضرت محبوب، خداوند متعال فائز مي‌گردد.
(لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُون‏) ، (آيه 61، از سورۀ‌( 37): الصّآفات).
علاّمه بحر العلوم قدّس الله نفسه، عمري را در مجاهده با نفس امّاره و تزكيه سرّ و تطهير نفس براي عرفان الهي و وصول به مقام معرفت و فناء و اندكاك در ذات حضرت حقّ بسر آورد، و از «رسالۀ‌ سير و سلوك» او مقام او در مراحل و منازل عرفان مشهود است. او كه به خدمتش مشرّف مي‌گشت با اين ديده بود، با ديدۀ حقّ بين نه با ديدۀ خود بين.
حق بين نظري بايد تا روي تو را بيند

چشمي كه بود خودبين كي روي تو را بيند؟

از آن مرحوم حكايت كرده‌اند كه روزي چون اذن دخول براي تشرّف به حرم مبارك حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام را خوانده، همينكه مي‌خواست داخل شود ايستاد و خيره به گوشۀ حرم مطهّر مي‌نگريست، و مدّتي به همين منوال بود و با خود اين بيت را زمزمه مي‌كرد:
چه خوش است صوت قرآن ز تو دلربا شنيدن

به رخت نظاره كردن سخن خدا شنيدن

بعداً از علّت توقّفش پرسيدند، در پاسخ گفت: حضرت مهدي‌ عجّل‌ الله‌ تعالي فرجه در زاويه حرم مطهّر نشسته بودند و مشغول تلاوت قرآن بودند. اين است معناي وصول و اين است حقيقت آيتيّت و مرآتيّت.
و ما بايد در اعتقاداتمان درست بكوشيم و به وجه احسن بر پايۀ اصالت واقع پايه گذاري كنيم.


به نقل از کتاب اسرار ملکوت جلد دوم صفحه221

-----------------------------------
ـ سوره الأعراف (7) قسمتي از آيه 43
ـ كافي، ج 1، ص 159، حديث 9 و13؛ توحيد صدوق، ص 360، حديث 3 و 8
ـ قسمتي از زيارت جامعه صغيره مي‌باشد كه در «مفاتيح الجنان» من عَرفهم فقد عرفَ اللهَ دارد، و همچنين در «مصباح كفعمي» ص 505؛ «كامل الزّيارات» ص 303 و ص 315؛ «البلد الأمين» ص 297
ـ امام شناسي، ج 5، ص 180



برچسب‌ها: حقیقت امام, امام شناسی, امام زمان, رساله سیر و سلوک, علامه طهرانی
نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و یکم مهر 1393 توسط عبدالله
توجّه به ظاهر امام عليه السّلام نفس را از ادراك سرّ ولايت باز مي‌دارد
از اين حكايت(تشرف آسید احمد کربلایی خدمت امام زمان در مسجد سهله) معلوم است كه اوّلاً: اساتيد عرفان و توحيد نسبت به حضور در اين امكنه كه تعلّق به حضرت بقيّة الله ارواحنا فداه دارد تا چه حدّ اهتمام و رغبت داشتند و خود و شاگردان را دعوت به اين امكنه مقدّسه مي‌نمودند. ثانياً: وقت خاصّي براي حضور در اين امكنه نمي‌شناختند و مانند ساير افراد كه شب چهارشنبه را جهت رؤيت آن حضرت قائل‌اند، نفس حضور در اين فضاي مقدّس را مغتنم مي‌شمردند نه وقت خاصّ جهت رؤيت ظاهري را. ثالثاً: مقصود و منظور ايشان از حضور صرفاً تقرّب باطني و انس معنوي و مناجات و خلوت نفس و روح و سرّ با حقيقت آن حضرت بوده است نه صرف زيارت ظاهري و صوري؛ و لذا اوقاتي را انتخاب مي‌كردند كه مسجد خلوت باشد و كسي مزاحم حال و كار و ذكر و فكر آنان نشود.
مرحوم والد(علامه طهرانی) رضوان الله عليه در مدّت اقامت در نجف اشرف اغلب شبهاي پنجشنبه را در مسجد سهله به بيتوته اختصاص مي‌دادند، زيرا شبهاي چهارشنبه شب درسي و تحصيلي بود و رفتن به مسجد سهله موجب تعطيل دروس شب و روز چهارشنبه مي‌شد. علاوه در شب چهارشنبه ازدحام جمعيّت كه براي تشرّف ظاهري خدمت حضرت گرد مي‌آيند مانع خلوت و جمعيّت خاطر و فكر و استفاده بيشتر خواهد شد.


مرحوم حدّاد رضوان الله عليه كراراً به مسجد سهله در اوقات مختلف تشرّف حاصل مي‌نمود و كسب فيض مي‌كرد. استاد ايشان مرحوم قاضي قدّس الله سرّه مدّت‌ها در مسجد سهله رفت و آمد داشت تا اينكه در آنجا براي ايشان فتح باب حاصل شد و به ادراك حقيقت ولايت حضرت صاحب الأمر نايل آمد.
بنابراين سرّ اينكه اولياي الهي وجهۀ كلمات و سخنان خود را بسوي ادراك كنه ولايت و حقيقت معرفت امام عليه السّلام قرار داده‌اند اينست كه: توجّه به ظاهر امام و سوق افراد به سمت رؤيت ظاهري و تشرّف صوري و مادّي، نفس را از ادراك فيض حقيقت و سرّ ولايت باز مي‌دارد؛ و از آنجا كه نفس انسان از جهت آنكه به عالم صور و ظواهر و عالم تخيّل و توهّم بيش از جنبه ملكوت و حيثيّت عقلاني خود انس و الفت دارد، و بواسطۀ انغمار در كثرات و توهّمات و تخيّلات فاصلۀ او تا حقيقت عالم وجود و عوالم مافوق صورت و مثال بسيار بعيد است، لذا شوق و رغبت او به سمت و سوي امور صوري و مثالي و خوارق عادات و امور محسوسۀ چشم پر كن و برخوردار از جاذبه‌هاي صوري، بسيار بيش از امور ملكوتي و معنوي و عقلاني و نوراني و حقائق بدون صورت و تماماً معني مي‌باشد. لذا تمام همّ و غمّ اهل توحيد در بيان ربط و اتّصال به مبدأ ولايت بر محور معرفت باطني و شناخت عوالم قلب و نفس صاحب ولايت است نه بر محور ديدن و رؤيت ظاهر. لذا در مجالس مرحوم حدّاد و حضرت والد قدّس الله سرّهما هيچگاه سخن از ديدن ظاهري امام زمان ارواحنا فداه نبوده است، و بنده در تمام مدّت عمر خود ياد ندارم كه راجع به ديدن آن حضرت سخني بميان آورند، و شاگردان خود را جهت زيارت آن حضرت تشويق و ترغيب كرده باشند، و يا دستوري و ذكري و برنامه‌اي براي تشرّف خدمت آن حضرت داده باشند.
حقير در ايّامي كه در معيّت والد معظّم پس از سفر از حجّ بيت الله الحرام به عتبات عاليات مشرّف شده ‌بوديم، روزي به حضرت آقاي حدّاد روحي فداه عرض كردم: براي تشرّف خدمت حضرت صاحب الأمر چه دستوري مي‌فرمائيد؟
ايشان فرمودند: مقصد و مقصود اصلي ادراك ولايت آن حضرت و شناخت حقيقت آن حضرت است، و الاّ ديدن ظاهري امام عليه السّلام كه بدون توجّه به آن مقصود مطلبي را حاصل نمي‌نمايد؛ امّا در عين حال اگر شما خواستيد تشرّف ظاهري نيز خدمت آن حضرت حاصل نمائيد اين دستور را بمدّت بيست شب انجام دهيد آن حضرت را خواهيد ديد. و حقير چون ديدم كه لياقت ادراك حضور آن بزرگوار را ندارم از انجام آن عمل خودداري ورزيدم، و مآل امر خود را به خود صاحب ولايت واگذار نمودم،


الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّه‏



برچسب‌ها: حقیقت ولایت اهل بیت, مسجد سهله, ولایت امام زمان, مرحوم قاضی, مرحوم حداد
نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و یکم مهر 1393 توسط عبدالله

 بسم الله الرحمن الرحیم

باده بده ساقیا ولی ز خمٌ غدیر             چنگ بزن  مطربا  ولی  بیاد  امیر

تو نیز  ای چرخ پیر بیا ز بالا بریز             داد مسٌرت بده ساغر عشرت بگیر

 

وادی خمٌ  غدیر منطقه نور شد              یا ز کف عقل  پیر تجلٌی طور شد

یا که بیانی خطیر ز سرٌ مستور شد             یا شده در یک سریر قران شاه وزیر

 

طور تجلی منم سینه سینا علی است    سٌر انا الله منم آیت کبری علی است

دره  بیضا  منم   لؤ لؤ لا لا  علی است    شافع عقبی منم علی مشار و مشیر

 

قال  رسول  الله  صلی  الله  علیه  و  آله :  ألست  اَولی  بکم  من  أنفسکم ؟  قالوا  : بلی

قال  :  من  کنت  مولاه  فهذا  علی  مولاه  ،  اللهم   والِ   من   والاه   و   عادِ   من  عاداه وَانصر من نصره  وَاخذل من خذله.

حضرت  رسول اکرم   در وادی خم در حالیکه امیر المؤمنین را بر روی دست بلندکرده  بودند، ضمن خطبه ای طولانی خطاب به مسلمانان  نموده ، فرمودند : آیا مقام اختیار من بشما از اختیار شما  بجانهای خودتان بیشتر نیست؟ همه گفتند: بلی ، آنحضرت فرمود : کسیکه من اختیار تصرف در امور او را دارم ،پس این علی اختیار تصرف او راداشته و ولیٌ اوست، بار پروردگارا دوست بدار کسیکه علی را دوست دارد ، و دشمن دار کسیکه علی را دشمن دارد ،و یاری کن کسیکه علی را یاری کند، و خوار کن کسیکه علی را خوار کند.

با قلبی خرم و دلی شاد تبریکات صمیمانه خود را بپاس بزرگ موهبت الهی: تبلیغ رسول اکرم مقام خلافت و ولایت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام را در غدیرخم بعموم مسلمین جهان  ابراز مي داريم ،و از خدای منان ظهور فرزند برومندش حضرت قائم آل محمد را تمٌنا می نمائیم.

خداوندا این عید را بر همه مبارک گردان،و آنان را به پیروی از هدف مقدٌس آنحضرن و استقامت در راه وصول بمقصد اعلای آن سرور تأیید فرما.

اسئل الله تعالی ان یوفقنا و جمیع اخواننا لما یحب و یرضی

                                                               سید محمد حسین الحسینی الطهرانی



برچسب‌ها: دعوتنامه علامه طهرانی, غدیر, عید غدیر, غدیر خم, امام شناسی
نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیستم مهر 1393 توسط عبدالله
چهاردهم ذی الحجه الحرام مصادف است با :
 
1- بخشیدن فدک به حضرت زهرا (علیها السلام)
دراین روز یا شب آن درسال هفتم هجرت به امرخداوند فدک به حضرت زهرا (علیها السلام) بخشیده شد و حضرت رسول (صلی الله علیه وآله) براین بخشش شاهد گرفتند. پس ازفتح خیبردرسال هفتم هجرت حدود چهارسال قبل از شهادت پیامبر(صلی الله علیه وآله) جبرئیل نازل شد و دستورفتح فدک توسط پیامبروامیرالمومنین(علیه السلام) را آورد. آن دو بزرگوار درتاریکی شب با اسلحه لازم به سرزمین فدک آمدند وحسب دستورپیامبر(صلی الله علیه وآله) امیرالمومنین (علیه السلام) برکتف پیامبر(صلی الله علیه وآله) قرارگرفت وآن حضرت برخاست وامیرالمومنین (علیه السلام)را با خود بلند کرد. به معجزه الهی مولی الموحدین درحالی که شمشیررسول الله همراهش بود ازدیوارقلعه فدک بالا رفت و بالای دیوارصدای مبارکش را به اذان بلند کرد. 
 
یهودیان قلعه فدک گمان کردند که مسلمین حمله کرده اند و روی دیوارها هستند. خواستند از درقلعه فرار کنند ولی بیرون قلعه مقابل درآن پیامبر(صلی الله علیه وآله) را دربرابرخود دیدند و از طرفی امیرالمومنین (علیها السلام) پایین آمد و با آنان درگیر شد و18 نفرازبزرگان آنان را کشتند و بقیه تسلیم شدند. زنان و فرزندان آنان را اسیرکردند و غنایم را همراه خود آورند. طبق آیه مبارکه سوره حشر(1) سرزمین هایی که بدون لشکرکشی مسلمین فتح شود ملک خاص حضرت است ومانند اموال شخصی خود می تواند هرتصمیمی درباره آنها بخواهد بگیرد و مسلمین هیچ حقی درآنها ندارند. 
 
بعد ازاین ماجرا جبرئیل نازل شد واین آیه را آورد: "حق خویشان را به آنان بده". پیامبر(صلی الله علیه وآله) پرسید: منظورچه کسانی هستند واین حق کدام است؟ جبرئیل ازطرف خداوند عرضه داشت: فدک را به فاطمه (علیها السلام) عطا کن . رسول خدا (صلی الله علیه وآله) مردم را درمنزل حضرت زهرا (علیها السلام) جمع نمود و به آنان خبرداد که فدک از آن حضرت فاطمه (علیها السلام) است وازدرآمد فدک به عنوان اعطایی فاطمه (علیها السلام) بین مردم تقسیم کرد. درآمد فدک را سالیانه ازهفتاد هزارسکه طلا تا صدو بیست هزار سکه نوشته اند. هرسال چشمان بسیاری ازنیازمندان منتظرسررسیدن درآمد فدک بود.
 
بعد ازرحلت پیامبر(صلی الله علیه وآله) مأموران ابوبکر به دستور او نماینده حضرت زهرا (علیها السلام) را ازفدک اخراج کردند وملک آن را غصب نمودند و درآمد آن را به طورکامل برای مخارج حکومت غاصبانه خود صرف کردند.
حضرت صدیقه (علیها السلام) همان نوشته وسند فدک را که پیامبر(صلی الله علیه وآله) به امیرالمومنین (علیها السلام) فرمودند وآن حضرت ثبت کرد عینا نزد ابوبکر آورد ولی ابوبکر نه سند را قبول کرد ونه شاهدان را.(2)
 
 بعد از 15 روزکه ازشهادت پیامبر(صلی الله علیه وآله) گذشته بود حضرت صدیقه شهیده (علیها السلام) همراه جمعی اززنان بنی هاشم به مسجد تشریف بردند و خطبه ای ایراد فرمودند که دریایی از معارف حقایق بلاغت وفصاحت وشرایع اسلامی درآن است.
ابوبکر نامه ای دال بربازگرداندن آن به حضرت نوشت ولی هنگامی که فاطمه زهرا (علیها السلام) آن سند را دردست داشت وبه منزل بازمی گشت با عمرروبرو شد و او نوشته ابوبکررا با جسارت به ساحت ملکوتی حضرت ازاو گرفت. 
 
2- افشای سر ولایت توسط عایشه وحفصه
دراین روز درسال دهم هجرت درحجة الوداع پیامبر(صلی الله علیه وآله) به عایشه سری را بیان فرمود و به او تذکر داد که اگراین سررا با کسی بازگو کنی لعنت خدا و ملائکه وتمامی مردم برتوباد. عایشه بلافاصله آن سررا به حفصه گفت. وهرکدام آن سر را به پدرانشان بازگو کردند و ابوبکرهم عمررا درجریان قرار داد. کاربه جایی رسید که آن چهارزن ومرد تصمیم گرفتند پیامبر(صلی الله علیه وآله) را مسوم کنند. (3)جبرئیل پیامبر(صلی الله علیه وآله) را با خبرکرد وآن حضرت آنها از توطئه و افشاء سرخبرداد.
 
3- منازل امام حسین(علیه السلام) تا کربلا: ذات عرق
دراین روز که دوشنبه بود امام با اهل بیتش (علیهم السلام) به منزل"ذات عرق" رسیدند.(4)
 
منابع:
1- سوره حشر آیه 6-7. 
2- بحارالانوار: ج 29 ص 105. 
3- بحارالانوار: ج 28 ص 97. الصراط المستقیم: ج 3 ص 167. 
4- الامام الحسین (علیه السلام) واصحابه: ج 1 ص 158.


برچسب‌ها: 14 ذی الحجه, فدک, حضرت زهراء, رسول اکرم, کتاب اسلامی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه شانزدهم مهر 1393 توسط عبدالله

صفات امام در دعاى روز عرفه حضرت سجاد عليه السّلام‏

 

مقاله‌ای که از منظر نظر خوانندگان محترم می‌گذرد، صفات امام علیه السلام در دعای روز عرفه حضرت سجاد علیه السلام می‌باشد که از کتاب شریف امام شناسى، ج ‏4، ص 211 حضرت علامه آیت الـله سید محمد حسین حسینی طهرانی ـ رضوا ن الـله علیه ـ تهیه گردیده است. به امید آنکه همه در این روز شریف عارف بحق امامان همام و اولیای بزرگوارشان گردیم.

 

بسم الـله الرحمن الرحیم

حضرت سيّد السّاجدين و زين العابدين عليه السّلام در ضمن دعاى روز عرفه كه چهل و هفتمين دعا از «صحيفه كامله» است عرض مى‏كند: اللهُمَّ إنَّكَ ايَّدْتَ دينَكَ فى كُلِّ اوانٍ بإمامٍ اقَمْتَهُ عَلَماً لِعِبادِكَ وَ مَناراً فى بِلَادِكَ بَعْدَ أن وَصَلْتَ حَبْلَهُ بِحَبْلِكَ، وَ جَعَلْتَهُ الذَّريعَة الَى رِضْوَانِكَ، وَ افْتَرَضْتَ طاعَتَهُ وَ حَذَّرْتَ مَعْصِيتَهُ، وَ امَرْتَ بِامْتِثَالِ امْرِهِ وَ الإنتهاءِ عِندَ نَهْيِهِ، وَ الّا يَتَقَدَّمَهُ مُتَقَدِّمٌ، وَ لَا يَتَأخَّرَ مُتَأخِّرٌ، فَهُوَ عِصْمَة اللّائذينَ وَ كَهْفُ المُؤمِنِينَ وَ عُرْوَة المُتَمَسِّكِينَ وَ بَهاءُ العالَمِينَ».

بار پروردگارا ! تو در هر زمانى دين خود را به امامى از امامها تقويت و تأييد نمودى، آن امامى كه او را به عنوان نشانه و علامت براى بندگان خود معرّفى كردى و كانون نور و هدايت را در ميان افراد بشر در وادى جهل و ظلمت قرار دادى، بعد از آنكه رشته دل و اتّصال باطن او را به رشته مقام جمال و جلال خود متّصل فرمودى و او را وسيله مقام رضاى خود در ميان مردم معيّن كردى، و اطاعت از او را واجب و لازم شمردى، و مخالفت و سرپيچى از نهى او را حرام فرمودى، و بندگان خود را امر كردى كه اوامر او را بپذيرند و امتثال كنند، و از نواهى او اجتناب ورزند، و هيچكس از مردم و افراد امّت از او در هر امرى از امور جلو نيفتد، و خود را بر او مقدّم نكند، و هيچ فردى از او تخلّف نورزد، و در فرمانبرى از اوامر و اتّصال با او عقب بيفتد. بنابراين آن امام موجب مصونيّت و حفظ پناه آورندگان از شرور و موانع و آفات دنيوى و اخروى و پناهگاه و ملجأ و ملاذ مؤمنان، و دستاويز محكم گروندگان، و نور و بَهاء و عظمت اهل عالم خواهد بود».

مرحوم سيّد على خان كبير در شرح اين فقره از دعا از شرح «صحيفه كامله سجّاديّه» مطالبى نفيس آورده ما مختصر آنرا نقل مى‏كنيم: حضرت علىّ بن الحسين عليهما السّلام در اين فقرات مقام امام را به چهار صفت توصيف نموده است:

اوّل: عِصْمَة اللّائذينَ يعنى براى امام هيچ دافع و مانعى نيست كه پناه آورندگان به سوى خود را در راه مستقيم رهبرى كند و از ورطه هلاك در جانب افراط و تفريط حفظ نمايد.

دوّم: كَهْفُ المؤمنِين يعنى ملجأ و پناه تمام مؤمنان است، كسانى كه در حوادث واقعه و در شبهات وارده به او روى آورند و چاره رهائى از ظلمات نفس امّاره و مهالك را از او بجويند.

سوّم: عُرْوَة المُتَمَسِّكِينَ يعنى افرادى را كه به او تمسّك نمايند و از اوامر او پيروى كنند و به آثار او تأسّى نموده و از نواهى او اجتناب ورزند از وقوع و فرو افتادن در چاه‏هاى مهلكه، و سقوط در نقمت و بُعد برهاند.

چهارم: بَهاءُ العالَمينَ يعنى نظام امور جهان و طراوت و زيبائى مناظر عالم به او بسته است. چون مردم همگى به سيره و روش او رفتار مى‏كنند و به دين جهت ميزان عدل، استوار، و ترازوى انصاف، برقرار، و ستونهاى حقّ و معدلت در ميان آنها بر پا گردد



برچسب‌ها: عرفه, دعای امام سجاد در عرفه, صفات امام, کتاب اسلامی, علامه طهرانی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه نهم مهر 1393 توسط عبدالله

بسم الـله الرحمن الرحیم

مقاله ذیل به مناسبت هفتم ذی الحجة الحرام، سالروز شهادت امام محمّد باقر علیه السلام تقدیم نظر شریف خوانندگان می گردد. گفتنی است این مقاله شمه ای از مطالب ارزشمندی است که مرحوم علامه آیة الـله حاج سیّد محمّد حسین حسینی طهرانی رضوان الـله علیه در آثار خویش از تاریخ زندگانی و احادیث نورانی امام محمّد باقر علیه الصلوة و السلام بهره گرفته اند.

سير علوم و تاريخ شيعه در عصر امام محمد باقر عليه السّلام‏

مرحوم علامه طهرانی رضوان الـله علیه در کتاب شریف امام شناسى (جلد ‏16، ص 194) در خصوص سير علوم و تاريخ شيعه در عصر امام محمد باقر عليه السّلام‏ چنین آورده اند:

آية الـله حاج شيخ محمّد حسين مظفّر- أعلى الـله درجته السَّامية- در كتاب «تاريخ الشِّيعة» گويد: شيعه در زمان حضرت امام محمد باقر عليه السّلام [آن حضرت سلام الـله عليه در مدينه منوّره سنه 57 از هجرت تولد يافت، و در واقعه كربلا چهار ساله بود، و به دست هشام بن عبد الملك با تصدّى عامل خود در مدينه در هفتم از شهر ذى الحجة الحرام سنه 114 و يا 117 با القاء سمّ شهيد گرديد و در قبرستان بقيع با عمويش و پدرش مدفون شد.] از ناحيه بنى اميّه در تنگى و ضيق شديد نبود به مثابه ضيق و تنگنائى كه پيش از عصر آن حضرت در آن بوده‏ اند.



برچسب‌ها: امام شناسی, کتاب اسلامی, علامه طهرانی, امام باقر, تاریخ شیعه

ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ دوشنبه هفتم مهر 1393 توسط عبدالله
مقالۀ ذیل چکیده ای از جلسۀ یکصد و شصت و دوم شرح حدیث عنوان بصری می باشد که حضرت استاد طهرانی به بیان ویژگیها و اعمال ماه ذی الحجة الحرام پرداخته اند.

أعوذ بالـله من الشّیطان الرّجیم

بسم الـله الرّحمن الرّحیم

 

ذكر خصوصيات ماه ذوالحجة الحرام‏

ماه ذي‌الحجه بسيار ماه مهمي است و نه‌ تنها دهۀ اول آن بلكه بيست روز ديگر هم مهم است و مناسبتهایي كه در اين ماه است، بسيار مناسبتهاي مهمي است اولا دهۀ اول: دهۀ اتمام اربعين حضرت موسي علی نبیّنا و آله و علیه السّلام است كه قرآن مي‌فرمايد: و واعدنا موسي ثلاثين ليلة و اتممناه بعشر، ما ابتداء با موسي سي روز قرار گذاشتيم ولي وقتي سي روز را تمام كرد، ديديم استعداد و آمادگي براي فيوضات ديگر هم دارد، لذا از او مضايقه نكرديم و در كاسه‌اش آشش را بيشتر كرديم، ده روز ديگر هم بر اين فيوضات و الطافمان به موسي اضافه كرديم و یک اربعين شد: فتمّ میقات ربه اربعین لیلة، از اول نفرمود: اربعين، فرمود: ثلاثين و بعد، اين ده روز را اضافه كرديم تا اينكه حضرت موسي به آن فعليّت و موقعيّتي كه بايد برسد، ‌برسد و خلاصه طبق كلام بزرگان در اين ده روز آنچه نصيب حضرت موسي شد در ‌آن يك ماه نشده بود و نتيجۀ آن يك ماه رفتن به كوه طور و مناجات‌ها و كذا و كذا، آن نعماتي بود كه در اين ده روز خداوند براي او ايجاد كرد. لذا روزه گرفتن در اين ده روز بسيار بسيار مهم است و بسيار ثواب دارد،

 برای دانلود مقاله نیز میتوانید از طریق لینک زیر اقدام کنید

ضمنا ما را در این ایام از دعای خویش منع نرمایید...

 



برچسب‌ها: ذیحجه, اولیاء الهی, خصوصیات ذی الحجه, کتاب اسلامی, علامه طهرانی

ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ شنبه پنجم مهر 1393 توسط عبدالله