کتاب اسلامی
کتاب اسلامی
 
ارائه مبانی اصیل و حقیقی اسلام

سيد الشهداء عليه السلام در مجالس عزايى كه با اخلاص منعقد شده باشد حضور مى يابند

اينجور بايد برويم به زيارت سيدالشهداء اينجور بايد باشیم، اين خيلي مساله مسالۀ بالايي است، اين كه من گفتم خدمتتان برويد در آن فكر كنيد، اينجور بايد در مجلس سيدالشهداء برویم،‌ سيدالشهداء در مجالس عزايش حضور دارد، البته نه در آنجايي كه فقط شعبده‌بازيي و تظاهر است، نه! آنجا نه ‌تنها پايش را نمي‌گذارد بلكه بیزار است از آن مسائل! آن مجلسي كه روي اخلاص باشد، آن مجلسی که براي سيدالشهداء برپا بشود نه براي ريا و تظاهر! در مجلس ريا و تظاهر سيدالشهداء و حضرت ابوالفضل پايشان را نمي‌گذارند! ما باید اول اخلاصمان را درست كنيم، صفاي خودمان را درست كنيم، خودمان را با اين وضعيت بسنجيم، با اين موقعيت بسنجيم، آن وقت (حضور امام را در مجلس احساس خواهیم کرد)

بجاى داد و فرياد زدن در مجالس امام حسين عليه السلام بياييم به مفاهيم رفيع عاشورا گوش دهيم وعمل كنيم

وقتي كه روضۀ سيدالشهداء گوش مي‌دهيم برويم در مغزش که قضيه چیست ؟ آيا ما هم بوديم همين كار را مي‌كرديم؟ آيا اگر ما هم آنجا بوديم در همين وضعيت بوديم؟ يا اگر خودمان را در آن حدود نمي‌بينيم از حضرت تقاضا كنيم، درخواست كنيم، دعا كنيم، طلب كنيم، كه از ما دستگيري كند، دست ما را بگيرد، به جاي داد زدن! و بيداد زدن! و نعره‌كشيدن! به جاي آن به مفاهيم روضه‌اي كه گفته مي‌شود و مطالبي كه گفته مي‌شود گوش بدهيم! اگر گريه‌اي بر ما مي‌آيد گريه را بكنيم جلوي گريه را نگيريم، بايد گريه بشود ولي داد زدن چرا؟ فيلم بازي‌كردن چرا؟ مجلس را از آن حال و هوا انداختن چرا؟ امام صادق عليه‌السلام كه مي‌فرمايد خدايا به اين ناله‌ها و فريادهایي كه در عزاي مصيبت ماست رحم كن! نه فرياد تصنعي و تظاهر و نشان دادن به اين و آن! كه ببين من چقدر داد مي‌كشم! آن فريادي كه بي‌اختيار از دل برآيد! بله! خب آن چه اشكال دارد! آن ناله‌اي كه بي‌اختيار از دل دربيايد! نه! خودم داد بزنم كه سقف بيايد پائين! نه! آن فايده ندارد! آن حالِ مجلس را مي‌گيرد! صفاي مجلس را مي‌گيرد! روحانيت مجلس را مي‌گيرد و تبديل به يك تظاهر و يك صحنه مي‌كند!



برچسب‌ها: مجالس سیدالشهداء, ایام محرم و صفر, ماه محرم, آداب عزاداری, کیفیت عزاداری
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه هشتم آبان 1393 توسط عبدالله

تاكيد بزرگان بر خواندن زيارت عاشورا در دهه اول محرم

من حالِ مرحوم والد و بزرگان را مي‌دیدم که همين‌هايي كه نوشتند و مي‌گويند اين اولياء ‌خدا ارتباطي با ائمه ندارند بيايند اين را از من بشنوند هر روز دههِ عاشورا مرحوم آقاي حداد به افراد مي‌گفتند: كه بعد از نماز صبح زيارت عاشورا بخوانيد ، حالِ مرحوم حداد را كه من می دیدم در موقع نماز و در موقع تشهد، چون ايشان هر روز بعداز نماز صبح سورۀ ياسين را مي‌خواندند، بعد تعقيبات و سجاده‌شان را جمع مي‌كردند هر روز سورۀ ياسين را مي‌خواندند حالشان در موقع نماز و در موقع قرائت سورۀ ياسين يك جوري بود ولي وقتي كه زيارت عاشورا خوانده مي‌شد ما مي‌ديديم يك جور ديگر شده، ايشان خودش را واقعا در كربلا مي‌گذاشت، در آن واقعه قرار مي‌داد معلوم بود، از وَجَنات معلوم بود، نه اينكه فقط گريه بكند و ناراحتي و... مرحوم آقا در روح مجرد اين مسائل را ذكر كردند، ما احساس مي‌كرديم الان خودش را در كنار سيدالشهداء قرار داده و انگار دارد در حضور حضرت سیدالشهداء علیه السلام زيارت عاشورا خوانده مي‌شود.
مرحوم آقا مي‌فرمودند كه: ما نه ‌تنها اين مساله را در آن زمان احساس مي‌كرديم بلكه با مرحوم آقاي حداد مي‌رفتيم براي زيارت سيدالشهداء ‌چند نفر بوديم، مي‌رفتيم زيارت، روزها هم مي‌رفتيم زيارت، وقتي كه مي‌رفتيم وارد حرم كه مي‌شديم ايشان به يكي از همان افرادي كه در آنجا بودند مي‌گفتند زيارت‌نامه بخوان ايشان مي‌گفتند وقتي كه او زيارت‌نامه مي‌خواند براي ما حالي دست مي‌داد كه اگر اشتباهاً ‌در اِعراب، فتحه را ضمه مي‌خواند ما قادر بر اينكه درستش را بگوييم نداشتيم، يعني حالي براي ما پيدا مي‌شد كه غير از سيدالشهداء ديگر هیچ نبود، حقيقتي ديگر وجود نداشت!



برچسب‌ها: مجالس سیدالشهداء, ایام محرم و صفر, ماه محرم, آداب عزاداری, کیفیت عزاداری
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه هشتم آبان 1393 توسط عبدالله

در روضه امام حسين عليه السلام بايد با وضو وارد شده و تميز ترين لباسهاى خود را بپوشيم

بسيار محترم و بسيار معزز است كسي كه وارد مجلس روضۀ امام حسين مي‌شود با وضو وارد بشود، بهترين لباس را بپوشد حمام برود و خود را تنظيف كند و با لباس تميز بیاید، نه لباسي كه موجب آزار و اذيت ديگران است بايد با لباس تميزي كه همان روز يا روز قبل آن لباس شسته شده است بايد بيايد و در روضه شركت كند .

    

تاثيرى كه در مجالس امام حسين عليه السلام در بين الطلوعين وجود دارد ،در زمانهاى ديگر بسیار کمتر است

در مجالس بهترين وقت در ايام عاشورا صبح است بين الطلوعین، مرحوم آقا هميشه مي‌فرمودند: آن فيضي كه در بين الطلوعین به عزاداران اهل بيت يا حتي به مجالس شادي و مجالس مواليد اهل بيت، مي‌رسد در ساير اوقات نيست؛ كمتر است. و ما مقصودمان این است که ادراكِ در مجلس بيشتر باشد و چون بين الطلوعین بهترين اوقات است؛ اقتضای شرکت در مجالس این است که در بين الطلوعین باشد. در بعد از ظهر و در شب هم اشكال ندارد، ولی اين را رفقا بدانند آن تاثيري كه جلسات در بين‌الطلوعين دارد آن تاثير در اوقات ديگر كمتر است نمي‌گوييم نيست و نمي‌گويم كه در ساعات ديگر مثل شب یا عصر جلسه نباشد، نه، اشكال ندارد، جلسه باشد هيچ اشكالي ندارد و خب كساني ممكن است نتوانند صبح بروند شب يا عصري يك جلسه پيدا مي‌كنند مثلا تكيه‌اي در آ‌نجا هست احساس خلوصي مي‌كنند بالاخره اسم سيدالشهداء است، مي‌روند. ولي مرحوم آقا مي‌فرمودند قدر جلسات صبح و بين‌الطلوعين را بدانيد آن تأثير در جلسه بين‌الطلوعين تاثيرش بسيار بسيار بالاتر است و خصوصا اينكه انسان متوجه بشود، رزقي را كه ملائكه در آن روز براي انسان رزق معنوي مي‌نويسند در بين الطلوعين است.


مرحوم آقاي حداد به ما مي‌فرمودند: كه روزي معنوي هر روز را ملائكه در بين‌الطلوعين مي‌نويسند، لذا وقتی مي‌گويند بين‌الطلوعين بيدار باشيد براي اين است. كسي كه بين‌الطلوعين خواب است آن روز رزق ندارد نماز مي‌خواند بدون رزق، قران هم اگر بخواند رزق ندارد، فايده‌اي ندارد مي‌شود خالي، ولي بين الطلوعين اگر بيدار باشد، بين الطلوعين متوجه باشد، نماز آن روزش فرق مي‌كند دعايش فرق مي‌كند، زيارتش فرق مي‌كند اينها همه چي؟ اينها همه تفاوتها هستند



برچسب‌ها: مجالس سیدالشهداء, ایام محرم و صفر, ماه محرم, آداب عزاداری, کیفیت عزاداری
نوشته شده در تاريخ سه شنبه ششم آبان 1393 توسط عبدالله
(قائل:فرزند علامه)يادم است يك روز در ايام شهادت حضرت صديقۀ كبري سلام الله علیها بود در مشهد يك نفر از افراد (البته از دوستان نبود باصطلاح از افراد بود) آمد براي ديدن مرحود والد در آنجا با خودش گز آورده بود اين طوري كه يادم هست و داده بود به يكي از دوستان كه درهمان بیرونی در منزل بود.

وقتي مرحوم آقا آمدند و گز را به ایشان دادند مرحوم آقا به همان شخص گفتند كه ببر جایي كه هست منزلي كه هست ببر و برگردان و بگو كه امروز روز شهادت حضرت زهرا بود و شما براي ما گز آورده ايد و من ديگر از شما هيچ هديه‌اي را قبول نخواهم كرد. البته شايد يك مسائل ديگري هم بوده است.

خود ايشان هم توصيه مي‌كردند وقتي ايام محرم و صفر هست نبايد انسان اظهار شادي بكند برگزاري مجالس عقد اشكال ندارد عقد هميشه و در همه جا مطلوب است و به عنوان سنت پيامبر است حتي شب عاشورا هم انسان مي‌تواند عقد بخواند عقد خواندن خيلي هم ثواب دارد و مستحب است، منتهی حالا که ایام شهادت امام حسين است عقد نبايد همراه با اين ظواهر ايام سرور باشد،گز و نقل اينها نبايد گذاشته بشود بجايش ميوه گذاشته بشود چه اشكالي دارد هيچ مسئله‌اي نيست و ايرادي ندارد شركت در مجالس عزا در ايام محرم و صفر بسيار بسيار تأكيد شده و بزرگان به اين مسئله خيلي تأكيد مي‌كردند و كلامي را كه ما از مرحوم آقا به ياد داريم در اين مسئله اين است كه سالك بدون توسل به سيدالشهدا به مقصد نخواهد رسيد. اين رعايت است و تمام كساني كه براي آنها فتح باب شده است از طريق توسل به سيدالشهدا بوده است.



برچسب‌ها: مجالس سیدالشهداء, ایام محرم و صفر, ماه محرم, آداب عزاداری, کیفیت عزاداری
نوشته شده در تاريخ سه شنبه ششم آبان 1393 توسط عبدالله

وظائف شيعه درماه محرم و صفر

 

شيعیان بايد در ايام محرّم و صفر خود را عزادار نشان بدهند، در همۀ منازل بايد وضعيت منزل را به نحوي دربياوريم كه مسئله محرّم مشخص بشود، ،و باید آثار عزاء و آثار مصيبت اهل بيت مشخص باشد، در منزل شعائر سيدالشهداء را بايد به پا بداريم . زدن سياهي‌ها و پرچم سياه و كتيبه‌هاي سياه، بايد باشد تا نشان بدهد كه شيعۀ اميرالمؤمنين در اين ايام وضعيتش فرق مي‌كند نمي‌گوييم تمام منزل را سياه‌پوش كنيد، كه بچه‌ها بترسند، که آن هم غلط است هر چيزي حدي دارد ولي به این مقدار كه نشان بدهد كه این مساله و موقعیت فرق مي‌كند و حال و هواي منزل هم تغيير خواهد كرد و سعي بشود كه از اشعار و اذكار و نوشته‌ها و بیانات خود سيدالشهداء باشد از رنگارنگی و رنگ‌آميزي و... پرهیز کنید، ، يك كتيبه‌هایي هم اخيرا درآمده كه اصلا هيچ تناسبي با مصيبت و اينها ندارد هزارجور رنگ است، نه! اينها هم چندان لطفي ندارد و بلكه اصلا شاید خودش يك رادعی ‌باشد و ذهن را متوجه خود كند، نه! خيلي ساده و خيلي تميز و مرتب باشد بايد از اول محرم كه مي‌شود تا آخر صفر ديگر آجیل و شيريني در منزل وجود نداشته باشد، اگر مهمان مي‌آيد فقط ميوه بياورند و اينها را براي بعد از ماه صفر قرار بدهند اگر هديه‌اي مي‌خواهيد ببريد اشكال ندارد، به ديدن رفيق مي‌خواهيد برويد هديه ببريد چه اشكال دارد ولی گز و شيريني و ساير اين چيزها بردن صحيح نيست.



برچسب‌ها: مجالس سیدالشهداء, ایام محرم و صفر, ماه محرم, آداب عزاداری, کیفیت عزاداری
نوشته شده در تاريخ یکشنبه چهارم آبان 1393 توسط عبدالله

مجموعه بیانات حضرت آیت الله حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی پیرامون حضرت امام حسین علیه السلام که طی سنوات مختلف در جلسات شرح حدیث عنوان بصری مطرح گردیده است.

 

 

أعوذُ بالله منَ الشيطانِ الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم
وصلّى الله على محمّد وآله الطاهرين
ولعنةُ الله على أَعدائِهم أجمَعين

نيت افراد از شركت در مجالس سيدالشهداء چه بايد باشد؟

در ايام محرم و صفر بطور كلي دأب و دیدَن عرفاي الهي و عرفاء بالله و اولياء الهي نه بر بزرگداشت اين مسالۀ محرم و صفر و نه بر احياء شعائر بوده، بلکه نظر عرفاء الهي بر مساله سيدالشهداء نظر، ‌نظرِ غنيمت بود! يعني چي؟ يعني همانطوري كه در ماه رجب خدا سفره‌اي را گسترده، در ماه رمضان سفره‌اي را گسترده و دعوت كرده، اين قضيۀ سيدالشهداء هم يك مساله‌اي بود كه بايد افراد بيايند و بقاپند و توشۀ خودشان را بگيرند و آن تحول و دگرگوني كه در اوقات عادي براي انسان پيدا نمي‌شود در اين زمان آن را بدست بیاورند، خيلي عجيب است! اين قضيۀ سيدالشهداء مسالۀ عادیي نيست و به عنوان يك كار روزمره و عادت و مثلا احياء شعائر انسان نبايد به آن نگاه كند، بايد خودش را در اين قضيۀ عاشورا بياندازد، بايد خودش را در اين مساله قرار بدهد، آن مقداري كه مي‌تواند، هر چقدر فكرش مي‌رسد، هر چقدر از نظر باطني مي‌تواند در اين مساله مايه بگذارد، به عنوان اينكه در روضۀ سيدالشهداء شركت كنم ثواب ببرم نرويم! ثواب به ما مي‌دهند ولي كم مي‌دهند! بعنوان اينكه بالاخره اين شعائر حفظ بشود به اين منوال نرويم! خوب است ولي مال عوام است! به اين عنوان كه در اين مجلس امام حسين علیه السلام حال آدم عوض مي‌شود و حال و هوا فرق مي‌كند نرويم! بلکه به اين عنوان برويم كه ما در اين مجلس مي‌خواهيم خودمان را در كنار سيدالشهدا‌ء‌ قرار بدهيم، اصلا ما مي‌خواهيم بشويم جزو آن افرادي كه آن شب،‌ شب عاشورا ماندند زير خيمه!! ما خودمان با اين نيت برويم. نه با این نيت كه يك مجلسي بپا كرديم! نه با اين نيت كه برويم ثواب ببريم! احياء شعائر بشود! همۀ این مطالب درست است، ائمه عليهم‌السلام فرمودند: بايد ذكر ما حفظ بشود. ولي چطوري ذكر، حفظ می شود با تغيير حال تو ذكر ما حفظ مي‌شود، نه با داد و بيداد كردن.



برچسب‌ها: مجالس سیدالشهداء, ایام محرم و صفر, ماه محرم, آداب عزاداری, کیفیت عزاداری
نوشته شده در تاريخ شنبه سوم آبان 1393 توسط عبدالله
جلسه دویست و بیستم شرح حدیث عنوان بصری

حضرت ایت الـله حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی : سخنران
21 ذیحجة الحرام 1435 :تاریخ
شرح فقره وَ أَمَّا اللَوَاتِي‌ فِي‌ الْحِلْمِ: فَمَنْ قَالَ لَكَ: إنْ قُلْتَ وَاحِدَةً سَمِعْتَ عَشْرًا فَقُلْ: إنْ قُلْتَ عَشْرًا لَمْ تَسْمَعْ وَاحِدَةً!

دانلود صوتی



برچسب‌ها: دانلود شرح حدیث عنوان, حدیث عنوان, کتاب اسلامی, آیة الله طهرانی, دانلود سخنرانی طهرانی
نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و نهم مهر 1393 توسط عبدالله
براى پيامبر خدا صلی الله علیه و آله دو شتر بزرگ آوردند. حضرت به اصحاب فرمود: آيا در ميان شما كسى هست دو ركعت نماز بخواند كه در آن هيچ گونه فكر دنيا به خود راه ندهد، تا يكى از اين دو شتر را به او بدهم اين فرمايش را چند بار تكرار فرمود، كسى از اصحاب پاسخ نداد، اميرالمؤمنين علیه السلام به پاخواست و عرض كرد: يا رسول الله !من مى توانم آن دو ركعت نماز را بخوانم .

پيامبر صلی الله علیه و آله فرمود: بسيار خوب به جاى آور!

اميرالمؤمنين علیه السلام مشغول نماز شد، هنگامى كه سلام نماز را داد جبرئيل نازل شد، عرض كرد: خداوند مى فرمايد يكى از شترها را به على بده !

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: شرط من اين بود كه هنگام نماز انديشه اى از امور دنيا را به خود راه ندهد.

جبرئيل گفت، خداوند مى فرمايد: هدف على اين بود كه كدام شتر چاقتر است او را بگيرد، بكشد و به فقرا بدهد، انديشه اش براى خدا بود، نه براى خودش بود و نه براى دنيا.

آنگاه پيامبر صلی الله علیه و آله به خاطر تشكر از على علیه السلام هر دو شتر را به او داد.

خداوند نيز در ضمن آيه اى از آن حضرت قدردانى نموده ، فرمود:

«ان فى ذلك لذكرى لمن كان له قلب او القى السمع وهو شهيد»

سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر كس دو ركعت نماز بخواند و در آن انديشه اى ازامور دنيا به خود راه ندهد، خداوند از او خشنود شده و گناهانش را مى آمرزد.


بحار الانوار ج 36، ص 191



برچسب‌ها: نماز خالصانه, امیرالمومنین, امور دنیا, آمرزش گناهان
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه بیست و چهارم مهر 1393 توسط عبدالله

بسم الله الرحمن الرحیم

سخنرانی عید غدیر خم سال1435

که توسط حضرت آیت الله سید محمد محسن حسینی طهرانی در عید سعید غدیر خم

عید الله الأکبر ایراد گردیده است را برای طالبان معارف اهل بیت علیهم السلام  قرار میدهم.

18 ذیحجة الحرام 1435

 

 



برچسب‌ها: عید غدیر, سخنرانی آیت الله طهرانی, علامه طهرانی, غدیر خم, سخنرانی عید غدیر
نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و دوم مهر 1393 توسط عبدالله
كلام مرحوم علاّمه  طهرانی ناظر بر معرفت حقيقت امام است نه تشرّف بحضور بدن عنصري
مرحوم والد رضوان الله عليه در جلد پنجم كتاب «امام شناسي» مطالبي را بس نفيس در اين موضوع آورده‌اند كه ما در اينجا ذكر مي‌كنيم:
وجود مقدّس حضرت بقيّة الله عجّل الله تعالي فرجه آينۀ تمام نماي حقّ است؛ بايد در آن آينه حقّ را ديد نه خود را، چون خودي ندارد، و نمي‌توان بدون آينه حقّ را ديد، چون بدون آينه حقّ قابل ديدن نيست. و بنابراين حتماً بايد حقّ را از راه و از طريق و از آينه و آيه آن وليّ اعظم جست و بسوي او در تكاپو بود.

در دعاها و مناجات‌ها مخاطب خداست، از راه آن حضرت و از سبيل و صراط آن حضرت، و لهذا اگر به خود آن حضرت هم عرض حاجت كنيم و او را مخاطب قرار دهيم، بايد متوجّه باشيم كه عنوان استقلال به خود نگيرد و جامۀ استقلال به خود نپوشد؛ بلكه عنوان وساطت و مرآتيّت و آيتيّت پيوسته در ذهن و در مدّ نظر باشد. و در حقيقت باز هم خداوند را مخاطب قرار داده‌ايم؛ چون آينه و مرآت بما هو مرآة قابل نظر استقلالي نيست بلكه نظر تبعي است، و نظر استقلالي به همان صورت منعكس در آن بازگشت مي‌كند.
اين مسأله از مهمترين مسائل باب عرفان و توحيد است كه كثرات اين عالم تنافي با وحدت ذات حقّ ندارند، زيرا وحدت اصلي، و كثرات تبعي و ظلّي و مرآتي است. و مسأله ولايت به خوبي روشن مي‌شود كه حقيقت ولايت همان حقيقت توحيد است، و قدرت و عظمت و علم و احاطۀ امام عين قدرت و عظمت و علم و احاطۀ حقّ است تبارك و تعالي، دوئيّتي در بين نيست و اثنينيّتي وجود ندارد. بلكه خواستن از خدا بدون عنوان وساطت و مرآتيّت امام معني ندارد؛ و خواستن از امام مستقلاًّ بدون عنوان وساطت و مرآتيّت براي ذات اقدس حقّ نيز معني ندارد.
و در حقيقت خواستن از امام و خواستن از خدا يك چيز است، نه تنها يك چيز در لفظ و عبارت و از لحاظ ادبيّت و بيان، بلكه از لحاظ حقيقت و متن واقع، چون غير از خدا چيزي نيست.
(تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرام‏). (آيه 78 از سوره 55: الرّحمن)
اين دو طائفه (وهّابيّه و شيخيّه) هر دو به خطا رفته‌اند، زيرا اگر از ممكنات چه مادّي و چه مجرّد عنوان مرآتيّت را برداريم، و چه به آنها عنوان استقلال بدهيم هر دو غلط است. و صحيح آن است كه نه اين است و نه آن، بلكه موجودات داراي اثر حقّ هستند و صاحب صفات حقّ هستند و مظاهر و مجالي ذات و اسماء حسني و صفات علياي او مي‌باشند.
مذهب وهّابيّه به جبر و مذهب شيخيّه به تفويض گرايش دارد و هر دو غلط است، بل أمرٌ بينَ الأمرَين و منزِلةٌ بينَ المنزلتَين ؛ و آن طلوع نور ذات اقدس حقّ است در كثرات مادّيه و مجرّده.
مذهب وهّابيّه انكار قدرت و علم حقّ را در موجودات مي‌كند، و مذهب شيخيّه انكار قدرت و علم حقّ را در ذات خود حقّ؛ پس هر كدام از اين دو مذهب به تعطيل گرويده‌اند و اين هر دو غلط است.
وجود حضرت حجّة بن الحسن ارواحنا فداه ظهور اتمّ حقّ‌ و مجلاي اكمل ذات حضرت ذوالجلال است؛ مقصد خداست و آن حضرت رهبر و رهنماست. و ما اگر در توسّلاتمان به آن حضرت مستقلاًّ نظر كنيم و لقاء و ديدار او را مستقلاًّ بخواهيم، نه به فيض او نائل مي‌شويم و نه به لقاء خدا و زيارت حضرت محبوب.
امّا به فيض او نمي‌رسيم چون وجودش استقلالي نيست، و ما به دنبال وجود استقلالي رفته‌ايم، و امّا به لقاء خدا نمي‌رسيم چون به دنبال خدا نرفته‌ايم و در آن حضرت خدا را نديده‌ايم.
و لهذا اكثر افرادي كه در عشق حضرت وليّ عصر مي‌سوزند، و اگر هم موفّق به زيارت شوند باز هم از مقاصد دنيّه و جزئيّه و حوائج مادّيه و معنويّه تجاوز نمي‌كنند. روي اين اصل است كه آن حضرت را مرآت و آيه حقّ نپنداشته‌اند، وگرنه به مجرّد ديدن بايد خدا را ببينند و از وصال آن حضرت به وصال حقّ نائل آيند، نه آنكه باز خود آن حضرت حجابي بين آنان و بين حقّ شود و از او تقاضاي حاجات دنيويّه و آمرزش گناهان و اصلاح امور را تمنّي نمايند. چه بسياري از افراد كه به محضرش مشرّف شده‌اند و آن حضرت را هم شناخته‌اند، ولي از عرض اين گونه حاجات احتراز نكرده و همين چيزها را خواسته‌اند. پس در حقيقت نشناخته‌اند زيرا معرفت به او معرفت به خداست؛ مَن عَرفَكُم فقدْ عرَف اللَهَ.
هر كس بخواهد خدمت او برسد بايد تزكيه نفس كند و به تطهير سرّ و اندرون خود اشتغال ورزد؛ و در اين صورت به لقاي خدا مي‌رسد كه لازمه‌اش لقاء آن حضرت است. و به لقاي آن حضرت مي‌رسد كه بالملازمه لقاي خدا را يافته است، گرچه در عالم طبيعت و خارج مشرّف به شرف حضور بدن عنصري آن حضرت نشده باشد. پس عمدۀ كار، معرفت به حقيقت آن حضرت است نه تشرّف به حضور بدن مادّي و طبيعي. از تشرّف به حضور مادّي و طبيعي فقط به همين مقدار بهره مي‌گيرد، ولي از تشرّف به حضور حقيقت و ولايت آن حضرت سِرّش پاك مي‌شود و به لقاء حضرت محبوب، خداوند متعال فائز مي‌گردد.
(لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُون‏) ، (آيه 61، از سورۀ‌( 37): الصّآفات).
علاّمه بحر العلوم قدّس الله نفسه، عمري را در مجاهده با نفس امّاره و تزكيه سرّ و تطهير نفس براي عرفان الهي و وصول به مقام معرفت و فناء و اندكاك در ذات حضرت حقّ بسر آورد، و از «رسالۀ‌ سير و سلوك» او مقام او در مراحل و منازل عرفان مشهود است. او كه به خدمتش مشرّف مي‌گشت با اين ديده بود، با ديدۀ حقّ بين نه با ديدۀ خود بين.
حق بين نظري بايد تا روي تو را بيند

چشمي كه بود خودبين كي روي تو را بيند؟

از آن مرحوم حكايت كرده‌اند كه روزي چون اذن دخول براي تشرّف به حرم مبارك حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام را خوانده، همينكه مي‌خواست داخل شود ايستاد و خيره به گوشۀ حرم مطهّر مي‌نگريست، و مدّتي به همين منوال بود و با خود اين بيت را زمزمه مي‌كرد:
چه خوش است صوت قرآن ز تو دلربا شنيدن

به رخت نظاره كردن سخن خدا شنيدن

بعداً از علّت توقّفش پرسيدند، در پاسخ گفت: حضرت مهدي‌ عجّل‌ الله‌ تعالي فرجه در زاويه حرم مطهّر نشسته بودند و مشغول تلاوت قرآن بودند. اين است معناي وصول و اين است حقيقت آيتيّت و مرآتيّت.
و ما بايد در اعتقاداتمان درست بكوشيم و به وجه احسن بر پايۀ اصالت واقع پايه گذاري كنيم.


به نقل از کتاب اسرار ملکوت جلد دوم صفحه221

-----------------------------------
ـ سوره الأعراف (7) قسمتي از آيه 43
ـ كافي، ج 1، ص 159، حديث 9 و13؛ توحيد صدوق، ص 360، حديث 3 و 8
ـ قسمتي از زيارت جامعه صغيره مي‌باشد كه در «مفاتيح الجنان» من عَرفهم فقد عرفَ اللهَ دارد، و همچنين در «مصباح كفعمي» ص 505؛ «كامل الزّيارات» ص 303 و ص 315؛ «البلد الأمين» ص 297
ـ امام شناسي، ج 5، ص 180



برچسب‌ها: حقیقت امام, امام شناسی, امام زمان, رساله سیر و سلوک, علامه طهرانی
نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و یکم مهر 1393 توسط عبدالله